Wielkość czcionki: A-A+

Kronika

W listopadzie 1940 r., na polecenie Chaima Rumkowskiego, utworzono w obrębie getta Wydział Archiwum. Do jego zadań należało gromadzenie dokumentów mających w przyszłości stanowić podstawę do opisania historii getta. W placówce tej, od 12.01.1941 r. do 31.07.1944 r. pracownicy, w większości dziennikarze i pisarze, opracowywali kronikę getta. Teksty Kroniki redagowano z początku w języku polskim, w okresie od września do grudnia 1942 równolegle w języku polskim i niemieckim, a dopiero od stycznia 1943 wyłącznie po niemiecku.

Życie codzienne w getcie

Obok oficjalnych fotografii, mimo, że było to surowo zabronione, powstawały zdjęcia przedstawiające egzekucje, ofiary głodu, marsze deportacyjne, domy starców, kuchnie wydające zupy, domy sierot, szpitale, uroczystości religijne itd. Jednym z ulubionych motywów w fotografii były dzieci w getcie. W odróżnieniu od zdjęć wykonywanych przez urzędników administracji niemieckiej bądź przypadkowe osoby, na fotografiach M. Grossmana, H. Rossa czy L. Maliniaka człowiek występuje na planie pierwszym. Zdjęcia, w zamyśle autorów miały służyć udokumentowaniu życia i śmierci w getcie. Przeważająca część zdjęć pochodzi z lat 1941/1942, jednak ich dokładna datacja często nie jest możliwa.

Menschen im GettoEine der Brücken, die die Gettoteile miteinander verbandStraßenszene aus dem Getto
Religiöses Leben im GettoBlick aus dem Getto-Archiv auf die BrückeBlick aus dem Getto-Archiv auf die Brücke
EssensausgabeKinder im GettoKinder im Getto